logotype
logoBrugge

De Trappers in het fietswalhalla

Van zaterdag 18 tot en met dinsdag 21 juli stond onze jaarlijkse Vierdaagse op het programma. Dit jaar trokken we naar hotel de Lanterfanter in Sankt Vith. Het werd een onvergetelijke ervaring.

DSC 0298Met ons gat in de boter in hotel de Lanterfanter

Zaterdag 18 juli, tussen 5u30 en 6u 's morgens, Dudzele lag nog vredig te slapen ... In Gasthof Sint-Joris was er echter heel wat activiteit. Een dertigtal Trappers blies er superenthousiast verzamelen voor één van de belangrijkste afspraken van het seizoen: de Vierdaagse! Na een lekker kopje koffie in ons vertrouwde lokaal zetten we koers richting Duitstalig België, bestemming: hotel de Lanterfanter in Sankt Vith.

Toen we daar enkele uren later aankwamen, waanden we ons in het fietswalhalla: een supervriendelijke ontvangst, kraaknette comfortabele kamers, een uitgebreide fietsenstalling, plaats om onze stalen rossen te kunnen kuisen ... We voelden ons meteen thuis.

Meteen de fiets opDSC 0346

Geen tijd om te lanterfanten, we trokken meteen onze uitrusting aan voor een flinke rit in onze nieuwe omgeving. Die bleek toch helemaal anders te zijn dan de polders rond Dudzele: geen meter vlak, voer voor berggeiten. De ene verteerde de hellingen al wat beter dan de andere maar boven werd er steeds solidair gewacht. Onderweg kregen we nu en dan met technische problemen af te rekenen. Ook al brak de ketting af en toe, de figuurlijke veer deed dat niet. Bij aankomst in het hotel wachtte er een overheerlijk vieruurtje: taarten, yoghurt, peperkoek, chocomelk ... Ideaal om meteen te recupereren. De comfortabele ligstoelen op het zonovergoten terras deden de rest. Klein kleutertje Dirk moest wel even opletten toen hij zich in de hof van de vrouw des huizes waagde. Die laatste zorgde 's avonds voor een driegangenmenu om duimen en vingers af te likken. Voeg daar de vriendelijke en attente bediening van haar crew aan toe en je weet dat we met ons gat in de boter gevallen zijn. Hoe zeg je dat ook al weer in het Duits? Ons Duits deed dat van Jean-Marie Pfaff trouwens af en toe verbleken.

DSC 0333Een maanlandschap op La Redoute nonkel Dirk?

De volgende morgen bleek het rijke ontbijt niet te moeten onderdoen voor de andere maaltijden. Er waren zelfs sportdrank en energierepen voor tijdens de rit voorzien. Onze gastvrouw had werkelijk aan alles gedacht. Geen wonder dat onder meer de nationale Nederlandse wielerploegen hier op stage komen.

Een goed ontbijt was die dag broodnodig: de koninginnerit stond op het menu. Voor de A-ploeg werd het allesbehalve licht verteerbare kost: Stockeu, Rosier, Wanne, La Redoute ... Ook de B-ploeg testte stevig de klimmersbenen. Gelukkig konden we steeds rekenen op de nodige assistentie vanuit de volgwagen: bedankt Jef, Rudy, Dirk, Iris, kleine Paljas Ashley en natuurlijk aan de firma Huys! Onze trouwe volgers namen ook weer heel wat foto's en maakten zelfs filmpjes. Waarom veranderde La Redoute plots in een maanlandschap nonkel Dirk? Zouden we jou geen drie euro geven?

's Avonds hadden we weer heel wat stof om over na te kaarten. Ook het Flandrienweer in de Ardennen kwam aan bod. Echte Paljassen laten zich door niets afschrikken. Regen, wind en forse kuitenbijters: ze trotseren alles, zelfs op de tonen van Dana Winner. De oude man en de zee blijven ons nog lang voor ogen staan.

Duwtjes in de rug


Op de derde dag begon de vermoeidheid bij sommigen al wat toe te slaan. Kwam dat door het fietsen of de gezellige avonden? Geen nood, waar nodig gaven we elkaar figuurlijk en soms letterlijk een duwtje in de rug. Ook vanuit het hotel bleef de steun ongelooflijk. Frank mocht zelfs een koersfiets van de zoon des huizes lenen toen het kader van zijn exemplaar brak.

Spijtig genoeg komt aan alle mooie liedjes een einde. Na een laatste korte rit op de vierde dag moesten we afscheid nemen van hotel de Lanterfanter en haar sympathieke uitbaters en personeelsleden. 's Avonds was er nog een lekkere maaltijd in De Nieuwe Blauwe Toren, een mooie afsluiter van een geslaagde Vierdaagse!