logotype
logoBrugge

De Trappers in de Alpen

In 218 voor Christus stak Hannibal met zijn leger de Alpen over. Op 21 juli 2016 vertrokken De Trappers vanuit Dudzele om op hun beurt deze legendarische bergketen te gaan veroveren.

Het verband tussen Patrick Haegebaert en Chris Froome

Om 4u ’s morgens werd er verzamelen geblazen. De auto’s en camionetten vertrokken in gespreide slagorde met als einddoel hotel Au Bon Accueil in Vénosc, aan de voet van Les Deux Alpes. Van grenscontroles en files hadden we gelukkig geen last. Sommigen werden af en toe door de slaap overmand. Dit leverde grappige plaatjes op. Paparazzo  Giorgio had er een vette kluif aan. Gelukkig waren er onderweg de sms’en van Guido om iedereen wakker te houden. Als dat niet hielp, was er altijd nog een koffietje in één van de vele stopplaatsen langs de autostrade.

Iedereen bereikte vlot het hotel, waar het een blij weerzien was met de familie Haegebaert en Daisy en Nick. Laatstgenoemden hadden al wat extra bijgetraind op de Mont Ventoux. Of er een verband is tussen de aanwezigheid van Patrick Haegebaert en het loopnummertje van Froome op de Ventoux wordt nog altijd door het Franse gerecht uitgezocht. Ook de mysterieuze spuit die in het hotel opdook, is het voorwerp van een streng onderzoek. We houden u op de hoogte!

Vals plat

Alpen foto 2Nadat alle Trappers goed geïnstalleerd waren in het hotel, konden ze op hun ‘stalen rossen’ een eerste keer kennis maken met de omgeving. Die bleek toch net iets uitdagender te zijn dan pakweg Oedelemberg of de Poggio van Koekelare. De lekkere pastabar in het hotel en vooral de stralende glimlach van gastvrouw Chantal maakten na het eerste ritje weer veel goed. Die avond kroop iedereen vroeg onder de veren.

De volgende dag was het immers meteen menens. Na enkele kilometers mochten we meteen de mythische Alpe d’Huez oprijden. Marco Pantani en andere Tourhelden kregen er serieuze concurrentie van De Trappers! Misschien moet er één van de 21 bochten in de Paljasbocht herdoopt worden? Uiteindelijk raakte iedereen op de top, een prachtige groepsfoto vereeuwigde dit mooie moment.

Alpe d’Huez was het begin van vele beklimmingen. De komende dagen volgden ronkende namen als de Glandon, Les Deux Alpes … Het letterlijke hoogtepunt was de Galibier, meer dan 2600 meter boven de zeespiegel! Een stukje vals plat niet waar Stefan?

Preuteleute

Alpen foto 1Onderweg werden we telkens goed gesoigneerd door onze trouwe volgers nonkels Dirk, Rudy en Jef. In hun camionetten vonden we steeds wat we nodig hadden: eten, een nieuwe drinkbus, kledij en soms ook een portie verse moed. Op de tonen van Preuteleute vergeet je meteen de pijn van het klimmen. En wanneer onweer de afdalingen te gevaarlijk maakte of de benen niet meer meewilden, brachten de mannen van de camionetten hun schaapjes steeds op het droge. We zijn jullie en de Firma Huys heel dankbaar!

Na de ritten was er uiteraard tijd voor ontspanning op het gezellige terras van het hotel. De brouwerij van Affligem zag haar omzet plotseling sterk pieken. We hadden dan ook veel te vieren, onder meer de meerdaagse verjaardag van Freddy.

Mooie liedjes duren helaas niet lang. Op maandag 25 juli namen we na het ontbijt met spijt in het hart afscheid. Nog een laatste blik naar de bergtoppen en weg waren we. Gelukkig is er de komende weken nog veel om naar uit te kijken. Zo trekken we op 28 augustus opnieuw de Franse grens over, tijdens onze dagrit naar Cap Griz Nez. De week erna is er dan onze jaarlijkse Paljas Classic. Informatie over dit alles volgt nog.

Een dikke proficiat aan iedereen voor de sportieve hoogstandjes in de Alpen, bedankt voor de mooie momenten samen en tot zondag!