logotype
logoBrugge

De Serge Baguet Classic: een bewogen dagrit

33981219 393696441111260 5006680927846268928 n

Op zondag 27 mei stond de eerste dagrit van het seizoen op het programma. Die voerde ons naar de Vlaamse Ardennen, met een uitstapje over de taalgrens door de heuvels van Henegouwen. Het werd een bewogen dag.

Het pittige parcours, de voorspelde hitte en de vele communiefeesten zorgden dat er slechts een beperkte groep verzamelen blies om 7u30 aan ons lokaal Gasthof Sint-Joris te Dudzele: zes leden van de A-ploeg en 11 dapperen van de B-ploeg. Trouwe volgers Dirk Moerman, Rudy Huys en Jozef Haegebaert tekenden ook present. Die laatste kreeg het gezelschap van Sabine.

De startplaats van de rit lag vlakbij het beroemde Centrum van de Ronde van Vlaanderen in Oudenaarde. Dichter dan dat kan je haast niet bij de wielergeschiedenis komen.

Nog voor we goed en wel konden starten, weigerde het achterwiel van Isabelle dienst. Gelukkig was good old Freddy zoals steeds voorzienig geweest en had hij een reservewiel voorzien.

De bospoeper wordt de kapelpoeper

De eerste klim sneed meteen de adem van zowel de A- als de B-ploeg af. Zou dat de reden zijn waarom Weltmeister Franky zoveel coke euh sportdrankpoeder nodig had? Het begon ook al snel te regenen. Ivan besloot dan maar om de hulp van Maria in te roepen. Veel zoden zette dat echter niet aan de dijk. Tijdens de middagpauze moesten beide ploegen noodgedwongen hun toevlucht in de camionette zoeken. Gezellig samen opeengepakt werden de traditionele pannenkoeken verorberd. Zoveel gezelligheid was niet bevorderlijk voor Dieter zijn darmen. Nadat hij enkele jaren geleden al voor bospoeper op de Kemmelberg speelde, deed hij dat nog eens over achter een kapel in Henegouwen. De kapelpoeper was geboren …

Een val van Guido schrikte iedereen op. Dankzij de goede zorgen van onder meer Sabine en Frank kwam alles echter in orde. Vriendschap is geen loos begrip bij De Dudzeelse Trappers. A- en B-ploeg reden daarna samen naar de finish. Uiteindelijk dus eind goed al goed en daar werd nog een lekkere Paljas op gedronken in het lokaal.

Een grote delegatie Trappers in Luik

31180312 10216897721301090 1568872890902773760 n

 In 2015 reden Patrick Haegebaert en Dieter Viaene met zijn tweeën de volledige officiële Luik-Bastenaken-Luik Cyclo uit. Dit jaar namen er op 21 april maar liefst 11 Trappers deel aan de oudste en zwaarste wielerklassieker van ons land. Sabrina Gaudesaboos en Sara Lermyte kozen voor de 154 kilometer. Bert De Roo, Dieter Viaene, Jasper Lamote, Jonas Haegebaert, Matthias Thoorens, Matthias Verlinden, Nick Martens, Patrick Haegebaert en Yob Hillewaert gingen all the way. Zij legden maar liefst 274 kilometer af, gekruid met circa 5000 hoogtemeters.

Al deze moedige Trappers konden daarbij niet alleen rekenen op een stralende zon maar ook op enkele volgers. Patrick D’Hoore voorzag de mannen van de nodige bevoorrading en de morele steun. Bernadette en Lode, de ouders van Sara, deden hetzelfde voor de vrouwen. We wensen jullie van harte te danken voor jullie steun!

Hiermee is het klassieke voorjaar afgerond. De Paljastruien waren overal te bewonderen: van de Vlaamse heuvels, over de kasseien van Roubaix tot de hellingen van de Amstel en Luik. Dat we gezien werden, blijkt uit wat enkele toeschouwers in Luik de auteur van dit artikel toeriepen: “Wat een prachtige uitrusting, Paljas, die gaat zeker de koers winnen!”. Wat ook bijblijft is hetgeen verschillende Trappers meermaals tegen elkaar zeiden: “Zonder de steun van de anderen hadden we dit niet gekund”. Vincere insieme, waar hebben we dat nog gehoord …

En nu op naar nieuwe mooie momenten: de eerste dagrit van dit seizoen op 27 mei (Serge Baguet Classic) en de meerdaagse in Houffalize van 20 tot en met 23 juli.

Paris-Roubaix 2018

 

Vrijdagavond 06/04 rond een uur of vijf begon het al stevig te kriebelen bij onze Paljassen. Enkele moedige enthousiastelingen hadden het in hun hoofd gehaald om de Paris-Roubaix Challenge te betwisten. De selectie voor dit wielermonument bestond uit Dieter V., Matthias T., Sara, Patrick D., Patrick H. en Bert. Ploegleiders van dienst waren Frank & Jonas.

Tientallen wist-je-datjes (wist je trouwens dat Compiègne pas sinds 1968 de officiële vertrekplaats is van Parijs-Roubaix?) en mopjes passeerden de revue in de autorit naar Compiégne. Aan sfeer, motivatie en plezier was er in ieder geval geen gebrek. Eens aangekomen volgde een gezellig dinertje en droomden we al even over een heroïsche finish op de Vélodrome.

Zaterdagmorgen, here we go! De kasseien op. Enkele anciens bij de Paljassen met reeds verschillende edities Paris-Roubaix op hun palmares leren de nieuwsgierige groentjes onder ons de kneepjes van het vak “kasseien vreten”. Vol goede moed rijden we naar de eerste “secteur pavé”.

Matthias & Bert zagen een vroege vlucht wel zitten en gingen meteen voorop rijden. We deden de naam van de sponsor alle eer aan, want na amper 7 kilometer reed onze regerende kampioen al lek, nog vóór de eerste steen er lag. We hadden zo het gevoel dat het niet bij die ene lekke band ging blijven. En zo geschiedde. Ook dat is Roubaix.

Gelukkig was onze (vriendschaps)band wél opgewassen tegen elke kassei op het parcours en dankzij de hulp van elkaar kon iedereen vlot verder in dit helse avontuur naar de Vélodrome de Roubaix. Daarbij waren Jonas & Frank, beter gekend als de nieuwe Wilfried & Tom, van onschatbare waarde. Zij hielpen niet alleen de pechvogels onder ons Paljassen, maar droegen ook hun (kassei)steentje bij door andere deelnemers te depanneren.

 

Na meer dan 50 kilometer kasseien en dik 170 kilometer in het zadel kregen onze Paljassen stuk voor stuk kippenvel bij het oprijden van de piste in Roubaix. Even voelden we de blaren op onze handen, onze stramme spieren en ons pijnlijk achterwerk niet meer, maar waanden we ons even de nieuwe Sagan… Wat een avontuur was dit!

Na een mooie afsluiter op een terras met een Paljas, beseften we dat deze prestatie ons nog lang zal bijblijven. Op naar Paris-Roubaix 2019! Jij toch ook?!

 

 

Foto Bert De Roo in Roubaix

 

En we zijn gestart!

De eerste twee ritten van het seizoen liggen al weer achter ons. Koude en wind zorgden voor heuse Flandrien-omstandigheden. Dudzeelse Trappers zijn echter van geen kleintje vervaard. De opkomst lag dan ook hoog ondanks het winterweer. Zelfs enkele nieuwe leden tekenden present.

We hopen jullie de komende weken even talrijk te mogen begroeten. Voor zondag is er alvast een lentezonnetje aangekondigd!

IMG 3983